Kabuki voor beginners

Waar kabuki vandaan komt

Wikipedia zegt dat de geschiedenis van kabuki begon in 1603, tijdens de Edo-periode, toen Izumo no Okuni, een voormalige schrijnmaagd, met een groep jonge vrouwelijke dansers in Kyoto begon op te treden. De naam komt mogelijk van kabuku, leunen of buiten het gewone staan; kabukimono betekende oorspronkelijk mensen die zich op bizarre wijze kleedden. De drie karakters die gebruikt worden om kabuki te schrijven, lezen als zingen, dansen en vaardigheid, hoewel Wikipedia ze ateji noemt die de werkelijke etymologie niet weerspiegelen.

Waarom de casten volledig mannelijk zijn

Wikipedia meldt dat vrouwen in 1629 het recht verloren om kabuki op te voeren, en dat de kunst zich daarna ontwikkelde tot de volledig mannelijke vorm van vandaag. Mannelijke acteurs bekend als onnagata, een term die vrouwenrol betekent, spelen de vrouwelijke rollen. UNESCO, dat kabuki in 2008 op de lijst van immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid plaatste, drie jaar na de eerste uitroeping, zegt dat de verhalen gaan over historische gebeurtenissen en morele conflicten in relaties van het hart.

Make-up, poses en de loopplank

UNESCO zegt dat acteurs met een monotone stem spreken, begeleid door traditionele instrumenten, en een karakteristieke pose genaamd de mie aannemen om hun personage neer te zetten. Kumadori is de gestreepte make-up van sommige rollen: Wikipedia zegt dat rood een machtige en deugdzame held markeert, en blauw een schurk of negatieve emoties zoals angst en jaloezie. De hanamichi is een voetbrug die tot in het publiek reikt, gebruikt voor dramatische opkomsten en afgangen. Het toneel heeft ook draaiende delen en valluiken.

De mensen in het zwart

Kuroko zijn toneelknechten die, in de woorden van Wikipedia, altijd volledig in het zwart gekleed zijn en traditioneel als onzichtbaar worden beschouwd. Ze verplaatsen decorstukken en rekwisieten en helpen bij scène- en kostuumwisselingen, en spelen soms dieren of andere kleine rollen door een rekwisiet vast te houden. Je hoort ze niet te zien. Die conventie is ook buiten het theater van belang, want de historicus Stephen Turnbull suggereerde dat het beeld van de ninja in het zwart uit het kabuki-theater afkomstig is.

Hoe een programma wordt samengesteld

Wikipedia zegt dat kabuki van oudsher werd opgevoerd in programma's van een hele dag, met één stuk van meerdere bedrijven dat de hele dag besloeg, en dat vrijwel elk volledig stuk vijf bedrijven heeft. In het Kabuki-za van vandaag, zo staat er, wisselen de programma's maandelijks, met een andere middag- en avondvoorstelling van stukken en dansen, die bijna dagelijks worden opgevoerd. KabukiWeb merkt op dat de pauzes meestal 20 tot 30 minuten duren, waarbij de restaurants tijdens de pauzes open zijn voor het publiek.

Het zien als een first-timer

De Kabuki-za staat in Ginza; volgens Wikipedia opende het huidige gebouw op 28 maart 2013 en werd het ontworpen door Kengo Kuma, en Shochiku exploiteert het. KabukiWeb vermeldt twee soorten tickets voor Engelstalige diensten, een volledig programma en een enkele akte, met het loket voor enkele akten op de eerste verdieping links van de hoofdingang. Het beschrijft ook een Engelstalige ondertitelingsdienst die essentiële vertalingen van dialoog en liedteksten biedt. Controleer de actuele ticketverkoop van het theater voordat je gaat.

Andere plekken om in de gaten te houden

Wikipedia noemt het National Theatre, de Kabuki-za en de Minami-za als de belangrijkste theaters die zijn uitgerust met de toneelvlieginstallaties die chūnori worden genoemd. Elk theater publiceert zijn eigen programma, dus controleer wat er speelt voordat u gaat. Als u een moderne voorstelling wilt die juist de enscenering van kabuki leent, legt de ninja-kabukigids op deze site uit wat die avond inhoudt en hoe die verschilt van de hier genoemde theaters.

Lees verder: Ninja kabukishow, uitgelegd

Voor wie dit niet is

Klassiek kabuki is niet voor wie in korte tijd snelle actie wil zonder uitleg. Een volledig programma is lang, het tempo van de oudere stukken is bedachtzaam en veel van het genot zit in details zoals een aangehouden pose of een kostuumwissel. Klinkt dat als te veel, dan is één akte de zachte kennismaking, en een moderne fusionvoorstelling met drums en zwaardgevechten is een heel andere avond.